» گردآوری داستان کوتاه آموزنده_31

همه چیز از هامبورگ شروع شد؛ شبی در تابستان 1988، زمانی که هلند 2-1 آلمان را در نیمه نهایی جام ملت های اروپا شکست داد. در هلند، ملت آرام این کشور خودشان هم شگفت زده شده بودند. بیش از نه ملیون هلندی، بیش از 60 درصد جمعیت کشور، به خیابان ها ریختند تا این پیروزی را جشن بگیرند. با این که بازی سه شنبه شب و در وسط هفته برگزار شد، عظیم ترین گردهمایی عمومی پس از آزادی شکل گرفت...

... فوتبالیست های حرفه ای همواره نسبت به حریفشان مودب هستند، چون می دانند که در جایی دیگر با آنها روبرو خواهند شد. اما هلندی ها در مورد آلمانی ها مودب نبودند. رونالد کومن (بازیکن تیم ملی هلند در آن مقطع) از اینکه آلمانی ها پیروزی شان را به آن ها تبریک نگفتند، خشمگین شده بود. او ادعا کرد که از آن میان فقط اولاف تون که پیراهنش را هم با او عوض کرده بود، رفتار خوبی داشته. رینوس میشل مربی هلندی که عبارت معروف «فوتبال جنگ است» منتسب به اوست، درباره ی بازی گفت : «احساسی فراتر از رضایت و خوشحالی دارم. نمی خواهم دلایل احساسات عجیبم در این کنفراسن خبری بازگو کنم». او هنگام بیرون آمدن از تونل و ورود به میدان شروع نیمه ی دوم، در واکنش به تمسخر هواداران آلمان، با حالتی موقرانه انگشت وسطش را به سوی آن ها نشان داد.

پ.ن : هلند به مدت 5 سال در جنگ جهانی دوم به تصرف آلمان در آمده بود و این بازی به نوعی حکم عقده گشایی یک ملت در برابر یک حادثه ی تاریخی (جنگ) می نمود.

بخشی از کتاب: فوتبال علیه دشمن (football against the enemy) به قلم سامون کوپر و ترجمه ی عادل فردوسی پور